Toplantı salonundayken “Stair, lütfen ofisten tel zımbayı alıp gelir misin?” dedikten sonra, Stanford Artificial Intelligence Robot’tan hoş bir tonda gelen cevap: “Tel zımbayı getiriyorum.”

Stair istekten sonra ofise yönelir ve tekerlekleri ile hareket ederken önündeki tüm engelleri tek tek aşar. Ekseni etrafında ve ileri geri hareket edebilen stereoskopik kamerası sayesinde etrafındaki engelleri görebilen Stair, odaya vardıktan sonra odayı tarar ve odadaki uzun metal objeye yönelir. Mafsallı kolu sayesinde tel zımbayı kauçuk elleri ile nazik şekilde alır ve konferans odasına tekrar döner.

Tel zımbayı uzatır ve “İşte tel zımbanız, iyi günler.” der.
Günümüzde yapay zekâ ile uğraşan bilim adamları gerçekten iyi yol kat etti. Tel zımbayı getiren Stair’ın durumu, gazete alıp gelen bir robot köpek kadar mükemmel olmasa da takdir edilecek düzeyde. Öyle ki, fazla değil birkaç yıl öncesinin teknolojik durumunu göz önüne alacak olursak, yapay zekâ konusunda varılan noktanın o günlerde olduğunu rahatlıkla görebiliriz.
Bu anlamda Stair: Öğrenebilen, vizyon yeteneği bulunan, navigasyona sahip, planlayabilen, sebep sonuç ilişkisi kurabilen ve konuşma yeteneğine sahip yeni bir yapay zekâ neslini temsil ediyor. Yaptığı eylemlerle de günlük yaşamda görülen ve veriye döndürülmesi karmaşık olan durumların gittikçe azalacağına dikkat çekiyor.

Yapay zekâ Gartner Inc. tarafından geliştirilen “hype cycle” terimi ile popülerlik kazanan bir kavram olarak hayatımıza girdi. Yapay zekâ ile hedeflenenlere ulaşılamayınca yapay zekâ kavramı ta ki, kabul edilebilir somut bir başarı elde edilinceye kadar teknolojinin gölgesinde kalan bir kavram olarak devamlılığını sürdürdü.